Slakken in je volkstuin

  • Op onze tuinen komen de wegslak en de kleinere akkerslak voor, beiden naaktslakken. Van de huisjesslakken vind je op onze moestuin vooral de gewone tuinslak en de van oorsprong uitheemse segrijnslak. Ze eten allemaal graag van onze sla, andijvie en ander lekkers. De kleine gekleurde tuinslakken doen het minste kwaad. De  segrijnslak, die op een kleine wijngaardslak lijkt, kan wel tot een plaag uitgroeien net als de wegslak. De akkerslak eet ook graag ondergrondse plantendelen.
  • Slakken zijn vooral lastig in het voor- en najaar. In de volle zomer hebben we er minder last van, zeker als het ook nog eens aan de droge kant is. Verder doen ze het erg goed als er veel 'verstop-plekken' in de tuin zijn: lage haagjes, stapels takken of stenen, dicht struikgewas, greppels met lang gras of een composthoop. De meeste slakken zijn vooral 's nachts actief.

Wat te doen

  • Probeer slakken niet volledig uit te roeien, dat lukt niet en zouden we ook niet moeten willen. Combineer een aantal maatregelen die eenvoudig uit te voeren zijn, en wees tevreden met een relatief succes - een 'aanvaardbare plaagdruk'.
  • Probeer het aantal gunstige slakken-verstop-plekjes te verminderen.
  • Houd de bovengrond los en droog.
  • Bevorder de natuurlijke vijanden van de slak: laat padden en egels met rust als ze in de tuin voorkomen, koester lijsters (echte slakkenvreters) en andere vogels.
  • Plaats gevoelige planten met zacht blad op plekken zo ver mogelijk van de slakken-verstop-plekken af.
  • Teel gevoelige planten zoveel mogelijk in de zomer, dan zijn er altijd minder slakken.
  • Segrijnslakken overwinteren op droge, verborgen plekken - bv in een houtopslag of onder stapels stenen of onder vlonders. Spoor ze op voor ze wakker worden en ruim ze op.
  • Kweek planten eerst op in potten op een slakvrije plaats. Plant ze uit als ze wat groter zijn en een beetje slakkenvraat kunnen overleven. Kleine paprika plantjes worden in hun geheel opgegeten door slakken, maar als ze wat groter zijn gaat de steel verhouten en zijn ze minder eetbaar.
  • Een segrijnslakkenplaag kun je zo te lijf gaan: maak in de avondschemering een rondje in de moestuin en trap ze gewoon plat. Segrijnslakken leggen hun eitjes soms in de moestuin zelf, de witte eitjes bevinden zich 2-5 cm onder het oppervlak en zijn goed zichtbaar. Ruim ze op voor ze voor een nieuwe generatie zorgen.

Bestrijding

  • Slakken hebben het blijkbaar erg naar hun zin op en onder rabarberbladen.
    Ik leg die langs de randen van mijn bedden en op mijn paden.
    Slakken kruipen er onder en vervolgens kan ik ze gewoon van de bladen in een emmer vegen en ergens ver weg buiten de tuin kieperen.
    Het is vooral handig omdat ik zo veel kleine slakjes vang die ik anders niet zie.

  • Slakkenvallen: een potje bier in de grond vangt wel enkele slakken maar is niet afdoende bij een plaag.
  • Zouthekjes zijn gemaakt van houtmeel met daarin zout en vormen een onneembare barière voor slakken. Alleen gaan ze niet zo lang mee en spoelt het zout de grond in bij regen.
  • Er zijn ook slakkenhekken van gegalvaniseerd ijzer. Door hun vorm kunnen slakken er niet overheen. Ze werken niet heel goed en de kosten zijn aan de hoge kant.
  • Barrières van scherp materiaal weren ook slakken: scherp zand, sparrenaalden, gemalen schelpen, eierschalen.
  • Biologische bestrijding is mogelijk met nematoden (aaltjes) die naaktslakken kunnen parasiteren. Deze aaltjes zijn op internet te bestellen.
  • Planten besproeien met knoflook extract. Doe twee geplette, complete knoflookbollen in 1 liter kokend water en laat dat nog eens 10 minuten koken. Laat het afkoelen en zeef het door een doek. Bewaar het in een afgesloten fles. Voor gebruik verdunnen: 1 eetlepel extract in 1 liter water. Vernevel het over je planten alsook slakken eitjes.
  • Slakkenkorrels die de werkzame stoffen metaldehyde of methiocarb bevatten zijn ook giftig voor padden, egels en vogels en moet je daarom niet gebruiken. Korrels op basis van ferrifosfaat (ESCAR-GO) zijn minder gevaarlijk voor de natuurlijke vijanden van de slak en andere nuttige beestjes in de moestuin. Ferrifosfaat valt in de bodem uiteen in stoffen die daar ook van nature voorkomen. De korrels bevatten een lokstof. De slakken die van de korrels eten trekken zich terug op een beschutte plek en eten niet meer. Het lijkt er op dat egels toch last hebben van ook Ferrifosfaat. Niet gebruiken dus.